கம்பராமாயணம்

கம்பராமாயணம்

– கம்பர்

உள்ளதை உணர்ந்தபடி கூறுவது கவிதை . கவிஞனின் உலகம் இட எல்லை அற்றது ; கால எல்லை அற்றது ; கவிஞனின் சிந்தைக்குள் உருவாகும் காட்சியைச் சொல்லைக்கொண்டு எழுப்புகிறான் . அவன் கண்ட காட்சிகள் அதற்குத் துணைபுரிகின்றன ; கேட்ட ஓசைகள் துணைபுரிகின்றன ; விழுமியங்கள் துணைபுரிகின்றன ; ஒப்புமைகள் துணைபுரிகின்றன ; கலையின் உச்சம் பெறுவதுதான் அவன் எல்லையாகிறது ; கம்பன் அப்படிப்பட்ட கவிஞன் . அதனால்தான் ‘ கம்பன் இசைத்த கவியெல்லாம் நான் ‘ என்று பாரதி பெருமைப்படுகிறார் .

பாலகாண்டம் – ஆற்றுப்படலம்

( ஆறு இயற்கையின் தோற்றமாக இல்லாமல் ஓர் ஓவியமாக விரிகிறது . அதை உயிரெனக் காணும் அந்த அழகுணர்ச்சி கவிதையாகி ஓடி நெஞ்சில் நிறைகிறது . )

தா துகு சோலை தோறுஞ் சண்பகக் காடு தோறும்

போ தவிழ் பொய்கை தோ றும் புதுமணற் றடங்க டோறும்

மா தவி வேலிப் பூக வனம்தொ றும் வயல்க டோறும்

ஓதிய வுடம்பு தோறு முயிரென வுலாய தன்றே . ( 31 )

பாடலின் பொருள்

மகரந்தம் சிந்துகின்ற சோலைகள் , மரம் செறிந்த செண்பகக் காடுகள் . அரும்புகள் அவிழ்ந்து மலரும் பொய்கைகள் . புதுமணல் தடாகங்கள் . குருக்கத்தி , கொடி வேலியுடைய கமுகந்தோட்டங்கள் . நெல்வயல்கள் இவை அனைத்திலும் பரவிப் பாய்கிறது சரயுஆறு . அது , ஓர் உயிர் பல உடல்களில் ஊடுருவி உலாவுவது போல் பல இடங்களில் பாய்கிறது .

பாலகாண்டம் – நாட்டுப்படலம்

( இயற்கை கொலுவீற்றிருக்கும் காட்சியைப் பெரிய கலைநிகழ்வே நடப்பதான தோற்றமாகக் கம்பன்கவி காட்டுகிறது . )

தண்டலை மயில்க ளாடத் தாமரை விளக்கந் தாங்கக்

கொண்டல்கண் முழவி னேங்கக் குவளை கண்

விழித்து நோக்கத்

தெண்டிரை யெழினி காட்டத் தேம்பிழி மகர யாழின்

வண்டுக ளினிது பாட மருதம்வீற் றிருக்கு மாதோ . ( 35 )

கவிதை , கவிஞன்மூலம் தன்னையே வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறது . அது எப்படி வருகின்றதோ அதை மாற்றினால் அழகு குன்றும் . மீண்டும் மீண்டும் மறிதரும் சந்தம் உணர்வுகளை நம்முள் செலுத்துகிறது . உள்ளம் சூறையாடப்படுகிறது .

பாடலின் பொருள்

குளிர்ந்த சோலைகளில் மயில்கள் அழகுற ஆட , விரிதாமரை மலர்கள் , ஏற்றிய விளக்குகள் போல் தோன்ற , சூழும் மேகங்கள் மத்தள ஒலியாய் எழ , மலரும் குவளை மலர்கள் கண்கள் விழித்துப் பார்ப்பதுபோல் காண , நீர் நிலைகள் எழுப்பும் அலைகள் திரைச்சீலைகளாய் விரிய , மகர யாழின் தேனிசைபோல் வண்டுகள் ரீங்காரம் பாட மருதம் வீற்றிருக்கிறது .

பாலகாண்டம் – நாட்டுப்படலம்

( ஒன்றின் இருப்பால் இன்னொன்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது என்ற மெய்யியலைக்கொண்டு , ஒரு நாட்டின் பெருமையைப் புலப்படுத்தும் கம்பனின் உத்தி போற்றத்தக்கது . )

வண்மை யில்லையோர் வறுமை யின்மையாற்

ரிண்மை யில்லையோர் செறுந ரின்மையால்

உண்மை யில்லைபொய் யுரையி லாமையால்

வெண்மை யில்லைபல் கேள்வி மேவலால் . ( 84 )

பாடலின் பொருள்

கோசல நாட்டில் வறுமை சிறிதும் இல்லாததால் , கொடைக்கு அங்கே இடமில்லை ; நேருக்குநேர் போர் புரிபவர் இல்லாததால் , உடல் வலிமையை எடுத்துக்காட்ட வாய்ப்பில்லை : பொய்மொழி இல்லாமையால் , மெய்மை தனித்து விளங்கவில்லை ; பல வகைக் கேள்விச் செல்வம் மிகுந்து விளங்குவதால் அங்கு அறியாமை சிறிதும் இல்லை .

அயோத்தியா காண்டம் – கங்கைப்படலம்

( இராமனுடைய மாநிற மேனியை வருணிக்கும் கம்பன் , மை . மரகதம் என்றெல்லாம் உவமை சொல்லி , நிறைவாகச் சொல்ல இயலவில்லை என்பதை ‘ ஐயோ ‘ என்ற சொல்லில் வைப்பதன் வாயிலாக அதை இயன்றதாக்குகிறான் . )

வெய்யோனொளி தன்மேனியின் விரிசோதியின் மறையப்

பொய்யோவெனு மிடையாளொடு மிளையானொடும் போனான்

மையோமர கதமோமறி கடலோமழை முகிலோ

ஐயோவிவன் வடிவென்பதொ ரழியாவழ குடையான் . ( 1926 )

பாடலின் பொருள்

பகலவன் பட்டொளி இராமனின் நீலமேனி ஒளியில் பட்டு இல்லையெனும்படி மறைந்துவிட , இடையே இல்லையெனும்படியான நுண்ணிய இடையாள் சீதையொடும் . இளையவன் இலக்குவனொடும் போனான் . அவன் நிறம் மையோ ? பச்சைநிற மரகதமோ ? மறிக்கின்ற நீலக் கடலோ ? கார்மேகமோ ? ஐயோ ! ஒப்பற்ற அழியாத அழகினை உடைய வடிவு கொண்டவன் இராமன் .

அயோத்தியா காண்டம்- கங்கை காண் படலம்

( கவிதைகள் மூலம் பெறும் இன்பங்கள் எத்தனையோ ! அதில் ஒன்று சந்த இன்பம் . பொருள் புரியாவிடினும் சந்த இன்பம் மகிழ்ச்சியூட்டுகிறது . ‘ ஓசை தரும் இன்பம் உவமையிலா இன்பமடா ‘ என்று பாரதி சொல்வதை இதில் உணரமுடியும் . )

ஆழ நெடுந்திரை யாறு கடந்திவர் போவாரோ

வேழ நெடும்படை கண்டு நடுங்கிடும் வில்லாளோ

தோழமை யென்றவர் சொல்லிய சொல்லொரு சொல் அன்றோ

ஏழமை வேட னிறந்தில் னென்றெனை யேசாரோ . ( 2317 )

பாடலின் பொருள்

ஆழமும் பெரிய அலைகளையும் உடைய கங்கை ஆற்றை பரதன் முதலானோர் கடந்து செல்வார்களா ? யானைகள் கொண்ட சேனையைக்கண்டு , புறமுதுகு காட்டி விலகிச் செல்கின்ற வில்வீரனோ நான் ! தோழமை என்று இராமர் சொன்ன சொல் , ஒப்பற்ற சொல் அல்லவா ? தோழமையை எண்ணாமல் இவர்களைக் கடந்து போகவிட்டால் அற்பனாகிய இந்த வேடன் இறந்திருக்கலாமே என உலகத்தார் என்னைப் பழி சொல்ல மாட்டார்களா ?

யுத்த காண்டம் – கும்பகருணன் வதைப் படலம்

( உலக்கையால் மாறிமாறி இடிக்கும் ஒத்த ஓசையில் அமைந்த சந்தம் , கும்பகருணனை எழுப்பும் காட்சியைக் கண்முன் நிறுத்துகிறது . )

உறங்கு கின்ற கும்ப கன்ன வுங்கண் மாய வாழ்வெலாம்

இறங்கு கின்ற தின்று காணெ ழுந்தி ராயெ ழுந்திராய்

கறங்கு போல விற்பி டித்த கால தூதர் கையிலே

உறங்கு வாயு றங்கு வாயி னிக்கி டந்து றங்குவாய் . ( 7316 )

பாடலின் பொருள்

உறங்குகின்ற கும்பகருணனே ! உம்முடைய பொய்யான வாழ்வு எல்லாம் இன்றிலிருந்து இறங்குவதற்குத் தொடங்கிவிட்டது . அதனைக் காண்பதற்காக எழுந்திடுவாய் ! எழுந்திடுவாய் ! காற்றாடி போல எல்லா இடங்களிலும் திரிகின்ற வில்லைப் பிடித்த காலனுக்குத் தூதரானவர் கையில் இனிப் படுத்து உறங்குவாயாக !

நூல் வெளி

கம்பர் , இராமனது வரலாற்றைத் தமிழில் வழங்கி ” இராமாவதாரம் “ எனப் பெயரிட்டார் . இது கம்பராமாயணம் என வழங்கப்பெறுகிறது . இது ஆறு காண்டங்களை உடையது . கம்பராமாயணப் பாடல்கள் சந்தநயம் மிக்கவை . அவற்றுள் அழகுணர்ச்சிமிக்க சில கவிதைகள் பாடப்பகுதியாக அமைந்துள்ளன . ” கல்வியில் பெரியவர் கம்பர் ” , ” கம்பன் வீட்டுக் கட்டுத்தறியும் கவிபாடும் ” போன்ற முதுமொழிகளுக்கு உரியவர் கம்பர் ; சோழ நாட்டுத் திருவழுந்தூரைச் சார்ந்தவர் ; திருவெண்ணெய்நல்லூர் சடையப்ப வள்ளலால் ஆதரிக்கப் பெற்றவர் ; விருத்தம் என்னும் ஒண்பாவிற்கு உயர் கம்பன் ” என்று புகழ்பெற்றவர் ; சரசுவதி அந்தாதி , சடகோபர் அந்தாதி , திருக்கை வழக்கம் , ஏரெழுபது , சிலைஎழுபது முதலிய நூல்களை இயற்றியவர் .

SHARE

Leave a Comment

Your email address will not be published.

%d bloggers like this: